Een plek met uitzicht… soms

Ik sta te koken op mijn gasstelletje in de bus op ruim 1500 meter hoogte op een parkeerplaats op Le Col de la Croix de Boutieres, met een fenomenaal uitzicht. Tientallen bergtoppen, deels begroeid met bossen, afgewisseld met groene graslanden en grillige rotsformaties.

We horen geklingel van een bel. Langzaam doemen er een aantal koeien op in de dikke witte mist. Het is de volgende ochtend, en ik loop samen met Marte en Mika op een pad schuin omhoog over glibberige stenen. Er waait een koude wind. Het water stroomt in kleine stroompjes omlaag langs het pad. Onze adem komt in kleine witte wolkjes naar buiten. Terug bij de bus, eet ik warme pap met mijn jas, muts en handschoenen aan. De mist trekt op, en komen de Boutieres weer tevoorschijn.

Gepubliceerd door Nomarit

Mijn naam is Marit. Nadat ik mijn huis heb verkocht en mijn baan heb opgezegd, woon ik samen met mijn twee honden, Marte en Mika, in een bus. Deze blog vertelt over mijn nomadenbestaan al reizende door Europa.

Plaats een reactie