Ik voel de ochtenddauw van het lange gras langzaam binnendringen in mijn broekspijpen en mijn schoenen. De kikkers kwaken net zo luid als de avond ervoor. Het water van de rivier stroomt over de langgerekte rotsbodem richting de zuidkust. Vogels vliegen laag over het water. Talloze insecten bewegen zich al zoemend door de groene vegetatie langs de drassige oevers.

Mika en ik volgen een klein pad over grote bemoste stenen, dode takken en bloemrijke oevers van de rivier Guadiana. Beide zijden van het water worden omringd door met mediterrane vegetatie bedekte heuvels en uitgestrekte laagvlaktes, die lopen van Corte Gafo tot aan het gebergte Serra de Serpa.


Na een uur en een kwartier bereiken we de waterval Pulo do Lobo. Het stromende water is al van ver te horen, dat neerklettert op de door het water ovaalgepolijste stenen in de diepte van de rivier.


