Boze mensen

Ik sta er nog maar een paar minuten wanneer er een grote terreinwagen naast de bus komt staan. De man gebaart dat ik mijn raampje omlaag moet draaien. ‘Blijft u hier vannacht staan?,’ vraagt hij. Ik kijk hem verbaasd aan. ‘Blijft u hier vannacht staan?,’ vraagt hij nogmaals met enige stemverheffing. ‘Hoezo?’ ‘Ik kom u alleen maar waarschuwen dat vannacht mogelijk de ramen van uw bus worden ingeslagen.’ Mijn verbazing maakt plaats voor verbijstering en het duurt even voordat ik reageer. ‘Oké, dank u wel voor de waarschuwing.’ Hij draait zijn raampje weer omhoog en rijdt hard weg. Ik heb ruim tweeëneenhalf uur gereden en ben net aangekomen in het prachtige Dorset. Het is een klein parkeerplaatsje met hooguit ruimte voor drie auto’s, maar het uitzicht is er adembenemend. Om ons heen zijn alleen maar lichtglooiende heuvels te zien zover het oog reikt. Ik zit nog even besluiteloos achter het stuur, maar de honden lopen enthousiast op en neer door de bus. Zij willen wandelen, dus trek ik mijn wandelschoenen aan en koppel de honden aan de lijn. De wandelpaden staan goed aangegeven in Engeland, en al snel lopen we over een pad door een weiland en kijken naar het glooiende landschap om ons heen. Waarschijnlijk wilde de man mij bang maken en mij daar om een of andere reden weg hebben, maar ik heb weinig zin om nu nog weer op zoek te gaan naar een andere plek. Vanwege Marte wordt het maar een korte wandeling van een half uur. Wanneer ik het parkeerplaatsje in zicht heb, zie ik er een andere terreinwagen staan en een man die foto’s van de bus maakt. Ik loop ernaartoe en kijk opzichtig naar het kenteken van zijn auto. De man voelt zich duidelijk betrapt en rijd hard weg. Aan de ene kant wil ik me niet laten wegjagen, maar ik heb ook geen zin in een confrontatie met de lokale bewoners of een beschadiging aan mijn bus. Van rustig slapen zal nu sowieso weinig terechtkomen. ‘Sorry jongens, we moeten toch nog even een stukje rijden,’ zeg ik tegen de honden. De dichtstbijzijnde parkeerplaats is een kleine twintig minuten verder en ligt langs de doorgaande weg bij Bridport. Het heeft niet de mooie vergezichten, maar wel een stel openbare toiletten en er staan een paar andere campers. Dat slaapt in ieder geval beter dan de dreiging van een stel boze mensen aan je bus.