Vrij

We zijn vanochtend vroeg vertrokken. Al snel zien we vanaf de weg de grijsblauwe zee achter de heuvels van het graafschap Devon verschijnen. Kleine dorpjes liggen in het dal en aan de kust. Talloze weggetjes kronkelen zich door het landschap. Na een halfuurtje rijden we landinwaarts en kijken we uit over de grote stukken bosheide van New Forest National Park. Het laatste stuk klimmen we omhoog naar Haytor Rocks, een granieten tor aan de oostelijke rand van Dartmoor National Park. Om tien uur ’s ochtends staat er maar een handjevol auto’s op de parkeerplaats, en ik parkeer de bus met het zicht op het dorpje Haytor Vale in het dal. We staan op een hoogte van ruim vierhonderd meter en het uitzicht is fenomenaal. Samen met de drie honden klimmen we het kleine stukje naar boven tot aan de tor. Er staat een koude wind. Dat doet Marte zichtbaar goed, en ze staat fier met haar neus in de wind. Voor ons strekt zich een tapijt aan groen uit, enkel onderbroken door stenen muurtjes en donkergroene struiken met scherpe doornen en gele bloemetjes. Grote stenen liggen verspreid door het graslandschap. De madeliefjes staan in bloei en de leeuwerikken kwetteren er lustig op los. Een eenzaam boompje groeit uit een rotsspleet, en trotseert daarmee de ruige en vaak zware strijd tegen de elementen van de natuur. Koeien en paarden lopen er vrij rond. Ik voel me vrij.