We vertrekken al om acht uur in de ochtend. Geen van ons heeft ontbeten. Ik wil vandaag de route over de Gap of Dunloe rijden. Wanneer ik de reviews lees, waarschuwt men er vooral voor dat het een zeer smal weggetje betreft. Door vroeg in de ochtend te gaan, hoop ik zoveel mogelijk drukte te vermijden. Via de Ring of Kerry rijden we over Molls Gap. Ik stap even uit om wat foto’s te nemen, want het uitzicht is er prachtig. Daarna pakken we een superklein weggetje genaamd de Derrylea, dat daarna verandert in Gallavalley en door Black Valley loopt. Dan pakken we het laatste stukje: de Gap of Dunloe. Ik slik nerveus en grijp het stuur nog wat steviger vast. Het weggetje is uiterst klein, vol met haarspeldbochten. Mika en Moran komen weer naast mij staan, want ook zij voelen de spanning stijgen. Het geluid van de motor intensiveert nu we zo schuin omhoog rijden. Af en toe valt er wat lichte regen, maar de zon komt zo nu en dan ook tevoorschijn, en dat geeft het berglandschap een dramatisch effect. Grote rotsblokken liggen door het landschap verspreid en overal zijn watervallen te zien. En net als op de Healy Pass, zijn ook hier veel schapen, die rustig over de weg lopen en er zelfs liggen te slapen. Meerdere keren zet ik de bus stil om foto’s te nemen. Het nadeel van dat het nog vroeg in het seizoen is, de kans dat het weer wat slechter is, het voordeel is dat het minder druk met mensen en auto’s is. Ik kan in ieder geval in alle rust door het landschap rijden. Links van ons zou Carrauntoohil te zien moeten zijn, met haar 1038 meter de hoogste berg van Ierland. Maar met alle bewolking is mij onduidelijk welke berg dat nu precies is. Ookal vind ik het soms doodeng om over dit soort weggetjes te rijden, ik ben toch blij dat ik het doe, want ik heb zelden zulke indrukwekkende uitzichten gezien. Ik vind het een van de mooiste routes die ik ooit heb gereden.
In een lusje rijd ik via het zeer toeristische stadje Killarney, het Killarney National Park in. Daar parkeer ik bij Killarney Hiking Parking Lot, van waar diverse gemarkeerde routes lopen. In de middag pakken we geen van de drukbezochte gemarkeerde routes, maar maar een pad dat achter de parkeerplaats omhoog loopt richting Torc Mountain. We lopen door een stil naaldbos, waar we enkel de wind horen ruisen door de toppen van het naaldendek. De inmiddels bijna uitgebloeide rododendrons staan als wolkjes door het bos verspreid. Langs de dunne stammen van de dennen zien we af en toe de contouren van de bergen, die erachter liggen. We maken een ronde langs de flanken van de Torc, en komen uiteindelijk onder de parkeerplaats bij Torc Waterfall weer uit. Over de boomtoppen zien we het felle blauw van Muckross Lake. Ondanks dat er af en toe een regenbui valt, lopen er veel mensen. Killarney National Park is een populair gebied.
Terug bij de bus zie ik op de kaart dat een kleine dertig kilometer verderop een parkeerplaats is, van waar een wandelroute naar de Carrauntoohil loopt. De berg maakt deel uit van de MacMilliguddy Reeks, die in de Ring of Kerry liggen. De hele berg zal niet lukken met de honden, maar een klein stukje ervan lijkt me een mooie wandeling voor morgenochtend. En hoewel ik niet graag in de avond nog ga rijden, met het risico dat de parkeerplek tegenvalt of dat ik er überhaupt niet kan staan, doe ik het voor een keertje wel. Nog geen drie kwartier later draai ik het parkeerplaatsje op, dat een stukje ligt ingegraven in de heuvel boven de weg ligt. We staan er als enige. Ik zie een mooi wandelpad de bergen inlopen, maar dan zie ik ook meteen het bord ernaast, waarop staat ‘Private property. No dogs allowed’. Verdorie zeg, dit kom ik wel erg vaak tegen in Ierland. ‘De schapen kunnen schrikken van de honden en in paniek van de klif af rennen,’ vertelde een Ier, die ik de dag ervoor had ontmoet. Wat een teleurstelling. ‘Maar goed, we hebben vanuit de bus wel een mooi uitzicht op de MacMilliguddy Reeks. Daar moeten we dam maar van genieten.’ Samen met Mika en Moran kijk ik vanaf bed naar de steeds donker wordende bergen, en horen we de wind en de harde regen op het dak van de bus.
Nomarit 