Het is een regenachtige dag, wanneer ik vroeg in de ochtend vertrek vanuit Wicklow Mountains richting de zuidkust. Tweeëneenhalf uur later komen we aan bij Hook Head Lighthouse. Ondanks de regen is het er druk. Ik heb het geluk nog net een plekje te vinden met uitzicht op zee, met de vuurtoren pal achter ons.
‘Er zijn hier geen wandelpaden. Al het land hieromheen valt onder particulier eigendom,’ vertelt de vrouw in het toeristenwinkeltje. In het overvolle restaurant ernaast haal ik fish and chips. De enorme vis en dikke stukken patat verdeel ik in de bus tussen de honden en mijzelf. Heerlijk vettig eten, vooral na al die weken blikvoer.
In de middag loop ik samen met Mika en Moran naar de haven in Slade. Er is geen voetpad, dus we lopen over het nauwe weggetje, terwijl het drukke autoverkeer langs ons heen raast. Er staan inderdaad overal borden met ‘private property’ erop. Hook Head Lighthouse staat hoog aangeschreven als toeristisch trekpleister, maar het valt mij een beetje tegen. Er zijn geen wandelpaden, en het is er ontzettend druk met auto’s en mensen. Het weer zit eerlijk gezegd ook niet mee: het is koud, donker en grauw. Maar ik blijf er toch maar een nachtje staan, ingeblikt tussen de andere campers, want ik heb ook geen zin om verder te rijden. Ik maak het gezellig in de bus met de gordijntjes dicht en een kaarsje aan. De honden slapen rustig, terwijl ik nog uren zit te lezen uit een dik boek.
Nomarit 