Stil aan zee

De zon verdwijnt achter de rotsen bij Oldshoremore Beach. We zijn hier aan het begin van de avond aangekomen, en genieten van onze vrijheid op een vrijwel leeg strand. Het is eb, en de laagstaande zo’n reflecteert in het water dat in de ribbels van het zand is achtergebleven. Dotten zeewier en opvallend veel kwallen liggen verspreid over het zand. Gelukkig stappen de honden eromheen. De bus staat geparkeerd op een nabij gelegen weiland, dat beschikbaar is gesteld door lokale bewoners. Op het hek staat dat je er voor vijf pond mag overnachten. Het is alleen onduidelijk waar je het geld moet achterlaten. Samen met een paar andere camperaars zoeken we naar een honesty box, maar we kunnen niks vinden. Misschien dat ze vanavond het geld komen ophalen, besluiten we uiteindelijk. In de schemer kijk ik uit op de rotsen bij de zee, een paar huizen aangebouwd tegen de heuvelrug en een stenen muurtje om een aantal oude graven. Behalve de zee en het gekwetter van de leeuwerik, is het stil.

Gepubliceerd door Nomarit

Mijn naam is Marit. Nadat ik mijn huis heb verkocht en mijn baan heb opgezegd, woon ik samen met mijn twee honden, Marte en Mika, in een bus. Deze blog vertelt over mijn nomadenbestaan al reizende door Europa.

Plaats een reactie