Auteur archief:Nomarit

De wind jaagt grote vlokken witte wolkenmist over het pad. Het is koud en nat. Daar waar we mooie vergezichten zouden moeten zien, is enkel wit. We lopen in de wolken op Le Col de la Croix De Jubile, in het Parc Haut-Langueduc. Een prachtig bebost berggebied, maar vanwege het slechte weer besluit ik verderMeer lezen over “Mooie uitzichten na een lange rit”

Weer twijfel ik als ik op het bordje lees dat de route gevaarlijk en enkel geschikt voor voertuigen niet langer dan acht meter is. ‘Nou ja, dat moet kunnen met mijn bijna zes meter busje’, denk ik. De afgronden naast het weggetje zijn ontzettend diep, de bochten zo nauw dat ik nauwelijks de bocht kanMeer lezen over “Enge weggetjes, deel 2”

De banden schuren over de stenen en de modder, de motor draait op volle toeren en ik ruik verbrand rubber. We komen niet meer omhoog. ‘Oh jee’, denk ik, en mijn hart slaat een paar tellen over. Ik sta in een vreemde bocht tussen een kaartenverkoophokje en een stel grote stenen. De slagboom bij LaMeer lezen over “Enge weggetjes”

Even blijft mijn voet boven het gaspedaal hangen, en ik twijfel. ‘Route difficile et dangereuse’ staat er op het bordje. Ik geef gas en rijd de steile helling van de berg op. Na heel wat haarspeldbochten rijden we over verschillende hoge bergplateaus richting de Grands Causses. Het gebied doet desolaat aan. We rijden door prachtigeMeer lezen over “Desolaat en ongerepte natuur”

Ik sta te koken op mijn gasstelletje in de bus op ruim 1500 meter hoogte op een parkeerplaats op Le Col de la Croix de Boutieres, met een fenomenaal uitzicht. Tientallen bergtoppen, deels begroeid met bossen, afgewisseld met groene graslanden en grillige rotsformaties. We horen geklingel van een bel. Langzaam doemen er een aantal koeienMeer lezen over “Een plek met uitzicht… soms”

‘Oh kijk eens wat mooi’, roep ik tegen de honden wanneer we het hart van het Centraal Massief van d’Auvergne inrijden. Mika tuurt, liggend op bed, uit de achterraampjes van de bus. Marte, die in haar mand naast de voorstoel ligt, opent een oog, en doet hem daarna weer dicht. Een smal weggetje voert onsMeer lezen over “Mika en de regenboog”

Ik schuif de gordijntjes van de achterdeur open, en Mika en ik kijken liggend vanaf ons bed naar buiten. Het zonlicht schittert ons tegemoet. Kleine golfjes van het meer, Lac des Settons, spoelen aan op het witte stenen strand. De randen van het meer worden omgeven door een mix van loof- en naaldbomen, met daarachterMeer lezen over “Mooi wakker worden”

Gisteren de Route des Cretes gereden, een prachtige bergkamroute dwars door de Vogezen. We hebben genoten van alle mooie vergezichten. In het zuiden van de Vogezen hebben we een mooie kleine route naar Saut de l’Ognon gelopen, een waterval in een diepe kloof. De camperplaatsen rijd ik voorbij, omdat ze vaak langs drukke wegen liggen.Meer lezen over “Stilte…. of niet?”

We zijn aangekomen in de Vogezen. Ik volg met Mika een wandelroute de berg op. Het is vrijwel meteen een pittige klim over grote bemoste keien en stenen. Na een tijdje is het pad nauwelijks zichtbaar, maar ik wil per se de top halen. Mika loopt soepel voor mij uit. Ik loop erachteraan, hijgend alsMeer lezen over “Enkelbreker?”

Er klinkt een ijzingwekkende schreeuw, onmenselijk bijna. Mika zit meteen rechtop in bed, en begint te grommen. Hij springt van het bed, kruipt onder het gordijntje door, en gaat tussen de voorstoelen van de bus staan. Ik kijk met hem mee uit de voorruit, maar behalve heel veel sterren, is het pikdonker om de busMeer lezen over “Overnachten in een verdwenen dorp: deel 2”