Auteur archief:Nomarit

De parkeerplaats bij Söderåsens is vrij toeristisch en biedt voor de camperaar geen mogelijkheid om te overnachten. Dus aan het begin van de avond rijd ik een klein stukje naar een parkeerplaats aan de andere kant van het natuurgebied in de buurt van Klåveröd. Het laatste stuk is een paar honderd meter langs een smalMeer lezen over “Vrijheid”

We worden deze ochtend pas om negen uur wakker, en ik realiseer me dat we de klok heb rondgeslapen. De zon reflecteert op het water door de voorruit van de bus in. De warmte ervan is al voelbaar. Wat is het toch heerlijk om zo wakker te worden.Ik maak een uitgebreid ontbijt met kaas, avocadoMeer lezen over “Ruimte en rust”

Ik kijk uit over het water en zie in de verte, onder een donkergrijs wolkendek, de lichtjes van Kopenhagen. Een sterke siltige geur komt met de wind onze kant op. Verschillende soorten watervogels lopen over het stenen strand op zoek naar voedsel.Ik neem voorzichtige slokjes van mijn hete thee en masseer mijn pijnlijke schouders. NaMeer lezen over “Weer op reis”

Aan het einde van de ochtend rijd ik Nederland weer in. Toch een raar gevoel om na zeven maanden reizen en overwinteren in Portugal weer terug te zijn. Het zeer georganiseerde wegennet, de vinexwijken, rijtjeshuizen, heel veel auto’s en fietsers, de drukte.Marte en Mika herkennen de omgeving meteen en draven vrolijk door de bossen vanMeer lezen over “Weer thuis?”

We rijden het prachtige natuurgebied Somiedo in. We klimmen steeds hoger en de bergen rondom ons laten hun rotsachtige besneeuwde toppen zien. Ik rijd langzaam, want op bijna tweeduizend meter hoogte ligt een klein laagje sneeuw op de weg. De borden waarschuwen ons voor overstekende beren. Aan het einde van de ochtend stop ik bijMeer lezen over “Beren op de weg”

Ik open de gordijnen achterin de bus en ik voel weer dat magische, de schoonheid van de natuur. Er is geen wolkje aan de lucht en geen zuchtje wind. De zon komt net achter de bergen vandaan en verlicht de bergen aan de rechterzijde van de bus. Het is zo stil, dat ik de stilteMeer lezen over “De stilte horen en de leegte voelen”

Soms lijkt een plek bijna magisch. Laguna de los Peces is zo’n plek. Een stuk minder toeristisch, maar ik voel meteen de magie van dit prachtige meer verstopt tussen de bergen. Aan het einde van het weggetje parkeer ik de bus. We staan op ongeveer twaalfhonderd meter hoogte en kijken naar de ondergaande zon, dieMeer lezen over “Magische plek”

Ik neem de eerste de beste afslag van de snelweg voorbij de Spaanse grens en rijd door heuvelachtig gebied naar Lago de Sanabria. We stappen uit bij een klein geel strookje zand en de honden rennen meteen het water in. Het diepblauwe meer wordt omgeven door bergen. De zon staat strak aan de hemel enMeer lezen over “Toeristische plek”

De warmte van de zon slaat meedogenloos neer op de heuvels en de lange zachte naalden van de dennen weerkaatsen zilveren lijntjes door de lucht. Vanuit het dal klinkt stromend water van een beekje, dat zijn weg naar het zuiden vindt. De vogels kwetteren zachtjes.Marte en Mika hebben de schaduw opgezocht en liggen languit inMeer lezen over “Rijk gevoel”

Vandaag ben ik in anderhalf uur tijd naar de westkant van het natuurgebied Montesinho gereden. Helaas zijn alle kleine grensovergangen vanwege Corona maatregelen met grote betonblokken afgesloten. Ook zijn alle campings gesloten. Ik kies ervoor om het weekend door te brengen op een kleine kruising net boven het gehuchtje Montesinho. Vanuit alle richtingen zijn prachtigeMeer lezen over “Paarse bergen”