Dezelfde hoge berg

Samen met Mika maak ik een wandeling, waarbij we dit keer de Torre van de westkant benaderen. We dalen eerst af naar een meer en klimmen daarna over grote rotskammen omhoog. De ronde stenen liggen als rommelige hunebedden door het landschap verspreid. De verharde stukken mos knisperen onder onze voeten. Stroompjes water zijn verstild totMeer lezen over “Dezelfde hoge berg”

Aan het einde van de wereld?

De naar rozenblaadjes geurende witte bloempjes met roze knopjes bedekken het kleine boompje als een warme deken. Rondom het stammetje liggen gekreukte kwetsbare witte blaadjes. De bijen zoemen rond, druk op zoek naar het zoet. Marte en Mika liggen beiden diep in slaap naast de manden die ik naast de bus heb neergezet. Het koeleMeer lezen over “Aan het einde van de wereld?”