Categorie archief: Geen categorie

Het is alsof we in een achtbaan zitten. Ik zie mensen om mij heen wit wegtrekken, en daarna grauw in het gezicht worden. Met grote klappen slaan de golven tegen de zijkant van de boot aan. Zo hard, dat je denkt dat die toch in tweeën moet breken. Het water klettert neer op het dekMeer lezen over “Een moeizame tocht op een berg die we niet te zien krijgen”

Halverwege de middag vertrek ik richting Giant’s Causeway, een natuurgebied aan de noordkust van Noord-Ierland. Ongemerkt passeer ik weer de grens, en verandert de euro weer naar de pond en de kilometer naar de mijl. ‘Oh nee.’ Het hek bij Larrybane Quarry, waar ik wilde overnachten, is afgesloten met een grote ketting eromheen. ‘Wat nu?’Meer lezen over “Een band met een vreemde en afscheid van Ierland”

We rijden door de kop van Inishowen Peninsula, het meest noordelijke schiereiland van Ierland. Malin Head is daar weer een landtong van, en ik verwachtte het er erg toeristisch zou zijn, maar dat valt gelukkig mee. Er is niet meer ruimte dan voor tien auto’s op het krappe parkeerplaatsje, maar ik heb het geluk datMeer lezen over “Op het meest noordelijke puntje van Ierland”

‘Hoe krijgt je mama het voor elkaar?!,’ zeg ik bijna wanhopig tegen Moran, die naast me op de voorstoel zit. Ze kijkt me even strak aan, en dan weer naar het kleine weggetje voor ons. Het weggetje dat steeds smaller wordt, en waar ik ook helemaal geen inhammen zie. ‘Hoe moeten we elkaar ooit passerenMeer lezen over “Een lange weg naar een kasteel in een park”

‘Dit gebied was al bewoond rond het jaar zeshonderd,’ zegt de man terwijl hij voorover met zijn onderarmen op het stuur van zijn quad leunt. ‘Het waren monniken. Wanneer zij niet voldeden aan alle geschriften, werden ze voor zeven jaar verbannen naar dat eiland,’ wijst hij naar een rotsig eilandje iets verder van de kustMeer lezen over “Een stukje verleden van Marlin Beg”

We lopen over een modderig pad, dat af en toe nauwelijks zichtbaar is. We zakken weg in de diepe veengrond, en ik voel de kou van het water alweer binnendringen in mijn schoenen. Soms regent het even lichtjes, maar daarna komt de zon weer tevoorschijn en verlicht de bergen om ons heen. We lopen inMeer lezen over “Een passende plek in de wildernis”

Ik besluit om naar Keem Beach, het uiterste puntje van Archill Island, te gaan. We nemen de wat langere route door de Delphi van het graafschap Mayo. Al snel hebben we prachtig zicht op de Killary Fjord, en daarna op bergachtig gebied, met aan de rechterkant de Sheeffry Hills en links de Mweelrea, een bergMeer lezen over “Een eiland met een goudgeel strand”

We verlaten de camping in de stromende regen. Het voelt altijd even raar om weg te gaan, nadat je ergens voor een paar dagen hebt gestaan. Behalve het regelen van praktische zaken, zoals het doen van de was, aanvullen van water, douchen en contacten oppakken via een goed WiFi verbinding, voelt een vaste plek voorMeer lezen over “De schilderachtige bergen van Connemara”

‘Lopen we nu wel goed?’ vraag ik me af, en sta stil om nogmaals op de kaart op mijn mobieltje te kijken. Ja, hier zou een weg moeten lopen naar Omey Island, maar ik zie alleen maar zand. In de verte zie ik het blauw van de zee. Ik begrijp er niks van en kijkMeer lezen over “Een eiland met soms een weg ernaartoe”

Het is alsof we door een maanlandschap rijden, maar dan wel eentje met veel groen en een rijke hoeveel aan planten. Rechts van ons, langs de Wild Atlantic Way, zijn grote grijze rotsplateaus te zien, vol met groeven en spleten. De Burren is een uniek kartslandschap in het noordwesten van de graafschap Clare. Het kalksteengebiedMeer lezen over “Maanlandschap en koraalstrand”