Cultureel uitje

Elk kwartier schalt het geklingel van de klok van het kerkje Igreja de Santa Maria over het Middeleeuwse stadje heen.
We lopen langs de metershoge vestingmuren van Marvao, dat volledig ommuurd is, naar het kasteel bovenop een granieten klif. Met elke bocht volgt een nieuw gangetje of trappetje, waardoor we steeds dieper het kasteel binnendringen. We lopen onder stenen bogen en met wit omlijste door, langs donkere en muffig ruikende bastions tot aan een ondergrondse cisterne. De muren glinsteren van het vocht. Diep in het kasteel ontwaart zich een binnenplaats met uit de rots gehouwen bankjes en een geblokte stenen vloer.
De zware houten deuren staan open, en we klimmen tot aan de kantelen van het kasteel op duizelingwekkende hoogte. Mika steekt zijn grote neus door elke opening van de dikke muren heen. Ik klik hem aan de heupriem, want hij heeft nog wel eens de neiging om op muurtjes te springen, en ik ben bang dat hij eraf valt.
Het uitzicht over de Serra da Sao Mamede is fenomenaal, een lappendeken aan kleine witte huisjes en nederzettingen, landerijen, groene heuvels en rotspartijen. In stilte proberen wij dit indrukwekkende uitzicht in ons op te nemen.