Weer op weg…

Na bijna de hele maand mei te hebben gewerkt als vrijwilliger op een off-grid boerderij zijn we vandaag weer op reis.
‘We’re on the road again,’ zing ik hard, maar Marte en Mika kijken nog niet zo blij. Zij waren het vrije leven op de boerderij gewend en sprongen vanochtend met tegenzin in de warme bus toen ik hen riep. Ik zet de airco op z’n hoogst, zodat ik zelf met ijskoude voeten achter het stuur zit te bibberen.

Vlak voor het plaatsje Fulunas zie ik een mooi plekje om te staan naast een brede snelstromende rivier. Grote rotsblokken liggen verspreid tussen lange berken met daarachter naaldbossen zover het oog reikt. Daarachter zie ik de bergen aan de Noorse grens. Hier en daar schittert nog een plukje witte sneeuw ons tegemoet. Het is prachtig zonnig weer, maar voor de honden hoop ik snel wat noordelijker te zitten, waar het weer wat koeler is.

• 

Als vanouds maak ik weer een eenpansgerechtje van rijst met linzen en een blikje tonijn. Als toetje heb ik een dikke kleffe brownie. Halverwege de rit zijn we gestopt bij de Lidl om even flink in te slaan. En onszelf verwennen sta ik de eerste dagen even toe. Het is toch altijd weer even slikken om het ‘vertrouwde’ achter je te laten en weer op pad te gaan, met wel een idee van naar welk gebied je rijdt, maar nooit precies weet waar je slaapplek die nacht zal zijn.
Mika heeft een schaduwplekje achter de bus gevonden. Marte ligt met haar ogen dicht te soezen in haar mand, die aan de oevers van de rivier staat. Een verkoelend windje waait over het water en wiegt ons in slaap.

•